آوردند و نماز ظهر را در منزلم خواندم ، همان طورى كه امام عليه السلام فرموده بود . در تنگى معيشت بودم و مىخواستم در نامه‌اى چنددينار از ايشان بخواهم ، ولى خجالت كشيدم ، همين كه به منزل رسيدم ، صد دينار براى من فرستاده و نوشته بود : « هر وقت نياز داشتى ، خجالت نكش و ملاحظه نكن و درخواست كن كه هر چه بخواهى ان شاءاللَّه خواهى ديد ! » . « 1 » 10 - از ابوحمزهء نصير خادم نقل كرده ، مىگويد : بارها از ابومحمّد عليه السلام شنيدم كه با غلامانش به زبانهاى مختلف آنها صحبت مىكرد ؛ تركى ، رومى ، صقلانى ، من از اين بابت درشگفت بودم و با خود گفتم : امام عليه السلام در مدينه به دنيا آمده است و تا پس از درگذشت ابوالحسن عليه السلام براى كسى نمايان نشده و كسى او را نديده است ، پس چگونه همهء زبانها را مىداند ؟ ! آن حضرت رو به من كرد و فرمود : « خداى تبارك و تعالى حجّت خو را از همه مخلوقات ديگر از هر جهت ممتاز فرموده است و به او علم هر زبانى و علم انساب و مرگها و رويدادهاى آينده را مرحمت كرده است ، و اگر چنين نبود ، ميان حجّت و امام با رعيّت و مأمومان تفاوتى نبود . » . « 2 » 11 - از اقرع نقل كرده است ، مىگويد : به ابومحمّد عليه السلام نامه‌اى نوشتم راجع به اينكه آيا امام هم محتلم مىشود ؟ و با خود گفتم : احتلام يك كار شيطانى است و به طور مسلّم خداوند دوستان خود را از آن حفظ كرده است ! پاسخ نامه‌ام رسيد كه « حال امامان در هنگام خواب چون حال ايشان در وقت بيدارى است ، خواب چيزى از وضع آنها را تغيير نمىدهد

--> ( 1 ) - كافى : 1 / 508 . ( 2 ) - همان : 1 / 509 .